
OWASP Cornucopia چیست؟ مدلسازی تهدید با بازی
در جلسه مشارکتی امنیت، ممکن است بحث به نام حمله محدود و از محصول جدا شود. مسئله را با نتیجه ظاهری حلشده فرض نکنید. این راهنما روی تبدیل کارت تهدید به سؤال درباره طراحی تمرکز دارد و نشان میدهد چه ورودی و شاهدی برای تصمیم قابل اتکا لازم است.
سرویس DAST در سایت درنا دوپس فعلاً «بهزودی» معرفی شده است؛ برای برنامهریزی اجرا، وضعیت ارائه را از تیم درنا استعلام کنید.
Cornucopia چگونه به مدلسازی کمک میکند؟
این بازی کارتی، گفتوگو درباره موضوعهایی مانند هویت، مجوز، اعتبارسنجی و حفاظت داده را تسهیل میکند. کارت، اثبات وجود آسیبپذیری نیست؛ محرک پرسیدن سؤال مرتبط است. نسخه و مجموعه مناسب را از پروژه رسمی Cornucopia دریافت کنید.
مثال مرجع: یک جلسه حول پرداخت
گزارش درنا پیشنهاد میکند تیم با یک مثال مشترک و کمک تسهیلگر امنیت، Threat Modeling را تمرین کند. تصویر مسیر پرداخت در پایین موضوع مناسبی برای چنین جلسهای است: همه اعضا درباره یک جریان مشخص صحبت میکنند.
اجرای پیشنهادی جلسه
- دامنه را به یک سناریو، مانند تأیید پرداخت، محدود کنید.
- نقش اجزا و داده ردوبدلشده را کوتاه توضیح دهید.
- هر عضو ارتباط کارت خود با طراحی را شرح دهد.
- فرض نامعلوم را جدا از تهدید تأییدشده ثبت کنید.
- برای موارد مهم، کنترل و مسئول بررسی تعیین کنید.
اگر کارتی درباره مجوز مطرح شد، بپرسید آیا کاربر میتواند شناسه سفارش فرد دیگر را ارسال کند. پاسخ «Backend کنترل میکند» کافی نیست؛ محل تصمیم و آزمون منفی باید معلوم شوند.
خروجی جلسه را به Backlog ببرید
یادداشت کوتاه هر مورد شامل سناریو، پیششرط، اثر، کنترل و معیار پذیرش باشد. همه کارتها لازم نیست به تسک تبدیل شوند؛ موارد نامرتبط را با دلیل کنار بگذارید. تعداد تهدیدهای نوشتهشده معیار مناسبی برای موفقیت جلسه نیست.
برای کنترل پیادهسازی از تحلیل ایستای امنیت کد و برای بررسی رفتار محصول از اطلاع از وضعیت سرویس DAST استفاده کنید. برخی سناریوهای منطق کسبوکار همچنان آزمون دستی یا اختصاصی میخواهند.
اشتباه رایج: جلسه جذاب، پیگیری نامعلوم
اگر مالک و زمان رسیدگی تعیین نشود، نتیجه جلسه در همان فایل یادداشت میماند. یک یا دو کنترل را انتخاب کنید و تا اصلاح پیش ببرید؛ سپس جلسه بعد را با درسآموخته همان تجربه شروع کنید.
سناریوی عملی: جلسه مشارکتی امنیت
هدف این تمرین، تبدیل کارت تهدید به سؤال درباره طراحی است. برای شروع به سناریوی محدود و کارتهای مناسب جلسه نیاز دارید. سناریو را ابتدا در یک محدوده کوچک اجرا کنید تا بتوانید ورودی، نتیجه و علت خطا را بررسی کنید. این تمرین پیشنهادی برای استفاده از مفاهیم مقاله است؛ نتیجه آزمایش تازهای در گزارش مرجع محسوب نمیشود.
نکته فنی در اجرای این سناریو
کارت را به سؤال تبدیل کنید: چه کسی میتواند این عملیات را انجام دهد، کدام داده مورد اعتماد است و خطا چگونه مدیریت میشود؟ اگر گروه پاسخی ندارد، همان ابهام را با مسئول بررسی ثبت کنید. حدس جمعی نباید جای تصمیم طراحی تأییدشده را بگیرد.
پیش از شروع چه چیزی را ثبت کنیم؟
یک برگه اجرای کوتاه تهیه کنید: نام محصول، نسخه یا تاریخ بررسی، مسئول اجرا و تعریف نتیجه مورد انتظار. شاهد اصلی در این سناریو، تهدید و تصمیم مستند به جای امتیاز تنها است. اگر این شاهد در دسترس نباشد، صرف پایان یافتن فرایند برای قضاوت کافی نیست. مشخص کنید کدام اطلاعات باید برای بازبینی نگه داشته شوند و کدام دادهها، مانند اعتبارنامه یا اطلاعات مشتری، نباید وارد گزارش عمومی شوند.
پیشنیازها را با همان هویتی بررسی کنید که قرار است کار واقعی را انجام دهد. موفقیت مدیر سامانه لزوماً نشان نمیدهد حساب محدود تیم هم به ورودی لازم دسترسی دارد. اگر تفاوت دسترسی یا محیط وجود دارد، آن را پیش از مقایسه نتایج روشن کنید؛ وگرنه ممکن است یک تفاوت اجرایی بهاشتباه به کیفیت بررسی امنیتی نسبت داده شود.
یک شکست محتمل و روش تشخیص آن
در این مثال ممکن است بحث به نام حمله محدود و از محصول جدا شود. برای تشخیص، به اولین مرحلهای برگردید که شاهد مورد انتظار در آن وجود ندارد. ورودی آن مرحله را با اجرای قبلی مقایسه کنید و فقط یک متغیر را تغییر دهید. تغییر همزمان تنظیمات، داده و محدوده بررسی، فهم علت بهبود یا شکست را دشوار میکند.
راهکار پیشنهادی این است: هر کارت را به یک جریان واقعی و اقدام قابل پیگیری وصل کنید. پس از تغییر، همان سناریوی محدود را تکرار و نتیجه قبل و بعد را کنار هم بررسی کنید. اگر نتیجه متفاوت شد، توضیح دهید کدام تغییر سبب تفاوت شده است. اگر تفاوتی دیده نشد، فرض اولیه را دوباره بررسی کنید؛ تکرار بیتغییر کار، شاهد تازهای برای درستی تصمیم ایجاد نمیکند.
تحویل نتیجه به مسئول پیگیری
مسئول پیشنهادی این بخش، تسهیلگر جلسه است. تحویل کار باید شامل مسئله، شاهد، اثر احتمالی و اقدام بعدی باشد. درخواست مبهم «امنیت را بهتر کنید» قابل پیگیری نیست. در عوض، روشن کنید کدام انتظار برآورده نشده، چه تغییری لازم است و چه کسی نتیجه آن تغییر را تأیید میکند. موعد پیگیری را هم بر اساس اهمیت دارایی و ظرفیت تیم تعیین کنید؛ یک عدد ثابت برای همه محصولات مناسب نیست.
برای بستن کار، همان شاهد تعریفشده در شروع را دوباره مطالبه کنید. اگر انجام اقدام به تیم دیگری وابسته است، وابستگی را در وضعیت کار بنویسید و پرونده را فقط به دلیل ارسال پیام یا ایجاد تیکت تمامشده ندانید. این شیوه باعث میشود خروجی تمرین از یک گزارش توصیفی به تصمیمی قابل بررسی تبدیل شود و در بازبینی بعدی، علت انتخاب مسیر روشن بماند.
شواهد تصویری گزارش مرجع
نمودار جریان داده پرداخت برای تمرین مدلسازی تهدید؛ منبع: گزارش فنی درنا.
جمعبندی و گام بعدی
با یک تیم کوچک و نمودار یک قابلیت واقعی آغاز کنید. برای تبدیل خروجی جلسه به تست تکرارشونده در انتشار، پشتیبانی دواپس را با همین دامنه مشخص بررسی کنید.


